پروتکل VMess چیست و چرا کم‌کم کنار گذاشته می‌شود؟

VMess نخستین پروتکل انتقال اختصاصی V2Ray بود که حدود سال ۲۰۱۵ همراه V2Ray معرفی شد. درک آن کمک می‌کند بفهمید چرا VLESS و Trojan بعداً به آن شکل طراحی شدند.

چطور کار می‌کند

VMess از یک UUID به‌عنوان هویت کاربر استفاده می‌کند؛ کلاینت و سرور از آن کلید رمزنگاری می‌سازند و ترافیک را با AEAD رمز می‌کنند. هر درخواست یک فیلد اعتبارسنجی مبتنی‌بر‌زمان هم دارد، پس ساعت کلاینت و سرور باید تقریباً هماهنگ باشند — معمولاً با اختلاف کمتر از ۹۰ ثانیه.

چه چیزی را حل کرد

در آن دوره، رمزنگاری و تصادفی‌سازی VMess باعث می‌شد ترافیک شبیه یک پروکسی با امضای ثابت نباشد و از مسدودسازی مبتنی‌بر کلیدواژه عبور کند. همچنین از چند لایه انتقال (TCP، WebSocket، mKCP و…) پشتیبانی می‌کند و بسیار منعطف است.

چرا کمتر استفاده می‌شود

VMess یک لایه رمزنگاری خودش اضافه می‌کند، اما همان لایه به امضا تبدیل شد — TLS استاندارد نیست و بازرسی عمیق بسته می‌تواند دست‌دادن آن را شناسایی کند. روش امروزی این است که ترافیک پروکسی شبیه HTTPS معمولی شود؛ پس طرح‌هایی مانند VLESS + TLS و Trojan که «خودشان رمز نمی‌کنند و کار را به TLS می‌سپارند» ترجیح داده می‌شوند.