زنجیره پروکسی یعنی ترافیک یک خروجی مستقیم بیرون نرود و اول داخل خروجی دیگری برود. در Xray این کار با proxySettings روی یک outbound انجام می‌شود؛ رابطه دو پرش داخل پیکربندی نوشته می‌شود و به نرم‌افزار اضافه‌ای نیاز نیست.

کجا ارزش دارد

دو دلیل رایج. اول، وقتی مسیر از سمت شما تا سرور خروج انحراف بدی دارد، فرستادن ترافیک از یک واسط با مسیر خوب می‌تواند تأخیر را محسوس کم کند. دوم، وقتی به IP خروج ثابت نیاز دارید؛ برخی سرویس‌های پخش فقط منطقه‌های مشخصی را می‌پذیرند و از آدرس‌های مدام‌متغیر خوششان نمی‌آید، پس واسط را عوض می‌کنید و خروج سر جایش می‌ماند.

پیشنهاد همکاریلینک اشتراک را از کجا بیاوریم؟سرویس همکار ما هنگام ثبت‌نام ۱ گیگابایت ترافیک پرسرعت هنگ‌کنگ رایگان می‌دهد.دریافت سرور پرسرعت

اسکلت پیکربندی

دو خروجی تعریف کنید، به هرکدام یک tag بدهید و کاری کنید خروجی نهایی از دل واسط رد شود:

"outbounds": [
  { "tag": "landing", "protocol": "vless",
    "settings": { },
    "proxySettings": { "tag": "relay" } },
  { "tag": "relay", "protocol": "vmess",
    "settings": { } }
]

عنصر اول آرایه خروجی پیش‌فرض است، پس اینجا ترافیک به‌طور پیش‌فرض از landing می‌رود و بسته‌های landing پیش از خروج توسط relay بسته‌بندی می‌شوند. بخش settings هر خروجی طبق معمول آدرس سرور و پورت و UUID خودش را می‌گیرد.

هزینه‌اش

  • تأخیر جمع دو پرش است. واسط بد انتخاب‌شده اوضاع را بدتر می‌کند، پس هر بخش را جداگانه بسنجید و بعد زنجیر کنید.
  • روشن بودن Mux روی هر دو پرش اثر صف‌شدن را به‌وضوح تشدید می‌کند؛ دست‌کم یک طرف را خاموش کنید.
  • پهنای باند به باریک‌ترین پرش محدود می‌شود؛ واسط با لوله باریک به گلوگاه تبدیل می‌شود.

اجرای آن در v2rayN

فیلدهای گرافیکی چنین ساختاری را نمی‌پذیرند، پس باید یک json کامل را از گزینه پیکربندی سفارشی وارد کنید. پیش از نوشتن، ساختار config.json را بخوانید، به‌ویژه رابطه outbounds و tagها.